Week 2 van onze van trip door Canada en de USA

29 september 2024 - Strathmore, Canada

Zaterdag 21 september , vroeg uit de veren , dus eerst maar een eindje rijden. Uiteindelijk naar het uiterste puntje van het eiland gereden genaamd Meldrum Bay . Hier wonen in de winter nog geen 50 mensen , maar in de zomer het tienvoudige . Toch wordt de weg elke winter sneeuwvrij gehouden . Bij de lokale convenience Store halen we koffie , kaas en water . Trijntsje is bang dat we niet genoeg brandstof hebben ( niet alle beschikbare pompen worden altijd door de Tom Tom  / GPS weergegeven ) en regelt dat we bij de Marina kunnen tanken .         Hier veel sporen van rendieren in de modder . Na nog een tweede bak koffie te hebben gehaald vervolgen we onze weg naar het vasteland . Zagen onderweg drie witstaartherten , een kleine eekhoorn en een dode Raccoon ( ringstaart wasbeer )  Via een smalle brug bereiken we weer het vasteland en vervolgen onze weg Espanola - Sault Ste Marie en Wawa . Hier bij een Esso station en Tesla laadpunt overnacht. Een schitterend uitzicht over Lake Superior en Trijntsje heeft nog tot zonsondergang buiten gezeten .

Zondag 22 september , vroeg wakker en Iepe gaat koffie halen . Na ons ochtend ritueel pakken we de draad weer op en vervolgen onze weg via Highway 17 naar Thunderbay . Het regent nu een beetje en in Marathon hebben we gegeten en natuurlijk onze Tim Hortens koffieshot gekregen . In Nipigon bij de Esso getankt en vonden een slaapplek op de P van een wandelroute.

Maandag 23 september , na een koude nacht 3 gr. waren we weer vroeg op , dus kacheltje aan en op naar Thunderbay . Bij het Terry Fox monument ons gewassen en gegeten . Een nieuwschierig eekhorentje komt even sneupen . Enkele foto's gemaakt en bij het informatie centrum kregen we 2 speldjes . Tussen Kenora en Winnipeg  onze eerste beer gespot . Onderweg bij de Dollarama 2 dekentjes gekocht en bij de Walmart een watertankje met tapkraantje. We nemen in Thunderbay highway 1 richting Emo . Eten onderweg in Fort Frances en hebben over het water uitzicht op de USA .

Dinsdag 24 september , temperatuur van 9 naar 29 gr. We vervolgen onze weg richting Winnipeg en slaan af HW 6 richting  Oakpoint . Helaas is het Hotel gesloten en kunnen niemand bereiken.Ook Trijntsje haar berichtjes van een week terug dat we in aantocht waren bleven onbeantwoord . We laten ons kaartje en een paar souvenirs achter en vervolgen onze weg een klein stukje terug richting Winnipeg en dan pakken we de binnenweg richting Brandon . Onderweg ter afwisseling  bij de Subway een heerlijke champignonsoep en een lekkere salade gegeten . Helaas was het bijgeleverde kartonnen bestek niet opgewassen tegen onze eetlust . Tanken is hier in Canada wat lastig , moet eerst aangeven voor wat bedrag je wilt tanken ; dit bedrag eerst pinnen en kan later weer verrekend worden als je het bedrag niet voltankt . In Moose Jaw vinden we een plekje bij een sportschool om te overnachten en vragen enkele passanten of het vertrouwd is , hetgeen wordt bevestigd en als alternatief  een plekje bij de Mall ( winkelcentrum ) genoemd . Wij blijven hier en  zitten heerlijk op onze regisseurstoeltjes te genieten van de vele lieveheersbeestjes die een schuilplaats zoeken voor de komende winter . s'Avonds nog een kleine wandeling door het dorp en nog wat inkopen gedaan bij een lokaal winkeltje . 

Woensdag 25 september , liggen heerlijk te slapen , maar om 03.30 uur een junk/dief bij de auto . Trijntsje schrikt wakker en zegt dat hij moet opsodemieteren . In zijn domheid vraagt hij nog of we in de Van liggen te slapen ( is waarschijnlijk dezelfde figuur die ik eerder gevraagd heb of het veilig was , maar bij duister kan ik daar niet zeker van zijn )  Hij verdwijnt als dief in de nacht met zijn rugzak zoals je die in de oude kinderboeken soms terugziet . Van slapen komt nu niet veel meer terecht en we houden de boel in de gaten . Het is een komen en gaan van twee duistere figuren , dan weer lopend met zaklampen door de bosjes , dan weer fietsend vanaf de bosjes  naar hun vaste onderkomen . Volgens ons zijn ze op rooftocht en rond 05.00 uur stopt er een politiewagen met de zwaailichten aan bij de ingang van de sportschool . De dieven laten hun natuurlijk niet zien , maar zodra de politie weer vertrokken is , komen ze weer voorbij . We staan met onze Van vlak voor hun vluchtroute , maar ze laten ons verder met rust.  Om 06.00 uur beginnen de rangeertreinen te ronken en om 07.00 uur komen de eerste truckjes het parkeerterrein weer op om te carpoolen.Het wordt langzaam licht en we staan op , hangen nog een plastic zak met wat koekjes , statiegeld blikjes en zaklampje aan  het hekwerk en vervolgen onze weg . Iepe wil onderweg een breakfast scoren en we stoppen bij een hotel restaurant met een groot bord met daarop de tekst "BREAKFAST ". Wij erheen en Trijntsje vraagt hoe en wat ; blijkt alleen voor " eigen " gasten te zijn , dus on the way again . Uiteindelijk onze eigen broodje gegeten bij een picknickplek en ons even opgefrist. We vervolgen onze weg op HW 1 en worden aangehouden door de politie . Duurt wel even voor hij naar ons toekomt en heeft blijkbaar het kenteken al gecontroleerd op openstaande boetes of diefstal van de auto. Bllijkt vanwege drugscontrole en wij rijden met kentekenplaten van Ontario , hetgeen opvalt . Laten hem de brief van Christien zien dat we haar auto in bruikleen hebben en hij controleerd het rijbewijs . Hij vroeg of de reis ons beviel , we legden uit dat we het een saaie boel vonden , eentonige weg en weinig dorpjes en bezienswaardigheden .Hijzelf blijkt geboren in Rotterdam en had ook een echte Nederlandse naam die ik hier niet ga noemen . Alles was in orde en hij gaf ons nog wat tips over lokale bezienswaardigheden .  Dat maakte ons natuurlijk nieuwschierig en wij besloten onze reis wat aan te passen en een ommetje van zo'n 300 km is hier geen uitzondering . Zo gezegd zo gedaan en wij slaan af bij Maple Creek.       ( nog zo'n 60 km te gaan ) om  Fort Walsh te bezoeken . Fort Walsh ligt op zo'n 1392 mtr hoogte langs een oude tradingroute en bij een voormalig indianenkamp dicht bij de Amerikaanse grens . We zien in het bijbehorende museum eerst een film en een tentoonstelling om vervolgens te voet  een bezoekje te brengen aan het fort . Alles wordt natuurlijk wat éénzijdig belicht. In het kort komt het erop neer dat twee pelsjagers " Wolvers " genoemd hun paarden waren kwijtgeraakt en twee andere paarden steelden van de Native indianen Deze tribe raakte in opstand en het leger werd erbij geroepen met vele doden onder de indiaanse bevolking als  gevolg . Om alles binnen het gareel te houden werd hier toen het fort gesticht . Na de rondleiding over het fort een omheind terrein met vele  gebouwen o.a. een houtzagerij en bijbehorende houtbewerking , een smederij , een ondergrondse kruitopslag , ziekenhuisje , gevangenis , paardenstallen en manschaapsruimtes  Na de rondleiding keren we terug naar Maple Creek en steken nu de weg over om de 100 km verderop gelegen Sand Hills te bezoeken . Hierin moet zich een meer bevinden met een zeer hoog zoutgehalte , waarin je net zoals in de Rode Zee blijft drijven .  We rijden eerst naar Sceptre , waar zich een museumpje bevindt .    Die verteld over het ontstaan en cultuur van de Sand Hills . Kwamen ruim voor sluitingstijd  16.15 aan want op de website en op de toegangsdeur stond geopend van  09.00 uur m.p tot 17.00 a.m. Helaas was alles gesloten en missen hierdoor de juiste afslag naar de duinen  ( stond ook niet goed aangegeven )  vervolgen een durt road en komen uiteindelijk bij de ferry aan over de Saskatchewan rivier , vlakbij de badhills van Drumheller. We besluiten niet weer terug te rijden en laten de Sand Hills voor wat het is . Nemen de gratis ferry naar de overkant . Gereden route Leader , Lemsford , Glidden ,Eatonia ,Leader Hier weer internet dus Gloria laten weten dat we een dag later zouden arriveren . Hier in het lokale familie restaurant met meer televisies ( 8 stuks met verschillende zenders ) dan bezoekers heerlijk pizza gegeten . Zo overvloedig bedekt met diverse soorten vlees en kaas dat we halverwege al vol waren . De overblijvende halve pizza meegenomen en van de eigenaar  mochten we wel overnachten op de parkeerplaats . Een enerverende dag en de temperatuur was opgelopen van 19 gr om 06.00 s'morgens tot 33 gr  s'avond om 20.00 uur . s'Nachts ging nog een keer het autoalarm af , waarschijnlijk per ongeluk op de panic knop van de sleutel gedrukt , weten wij veel ?   Verder heerlijk geslapen .

Donderdag 26 september , een schitterende zonsopkomst vanuit het achterraam . Ik haal bij de pomp koffie en Trijntsje maakt de Van startklaar , het is alweer 19°, maar de lucht verandert in rap tempo en we krijgen een paar buitjes . De temperatuur zakt in rap tempo tot zo'n 9°, maar de wagen is weer schoon en stofvrij . Bij Liebenthal nemen we de binnenweg via Bindloss , Buffalo , Jenner , Iddlesleich , Millicent en nemen bij Brooks weer HW1 Het waait stevig en onderweg raken we enkele " Timbleweeds " dit zijn rollende bossages van stekelplanten die onderweg steeds meer twijgen verzamelen . Je probeert ze te ontwijken als ze de weg oprollen , maar je ziet ze amper aankomen en ik ram één  van zo'n 1 mtr in doorsnede en deze spat in tientallen stukken uitelkaar . Uiteindelijk bereiken we Strathmore en zijn blij Gloria terug te zien . Van voren lijkt het een klein huisje , maar heeft uireindelijk 4 verdiepingen ,waarvan ze de basement verhuurt aan een stel uit Jamaica . Die middag gaan we met de jeep Strathmore in om een hapje te eten . Is weer veel van hetzelfde en ik bestel een sparerib poutine en Trijntsje een Buffalo Poutine. Deze is echter zo scherp dus na 2 happen besteld ze een gewone poutine . Als hier ergens Buffalo voorstaat betekend het  " very hot ".  Keren daarna huiswaarts en kijken tv . Gloria gaat vroeg naar bed . Zij heeft allerlei kwalen ;  problemen immuunsysteem , overgewicht door medicijngebruik , versleten knieën met een Ischias tot gevolg en staat al 4 jaar op de lijst voor een operatie , hetgeen hopelijk dit jaar nog plaatsvindt .

Vrijdag 27 september, zoals gewoonlijk vroeg op , mooi weer en Trijntsje lapt de voorramen . We wachten tot Gloria opstaat en vertellen haar dat we haar tuin vandaag een beurt geven zodat hij winterklaar is . Want zondag gaat het misschien regenen en de volgende week heeft ze afspraken in het ziekenhuis . Na de koffie gaan we aan de slag en na een paar uur is alles gefikst . Morgen  er nog even met de trimmer er bijlangs maar het draad is op en de meeste tuinbedrijven en Canedian Tyres hebben reeds ruimte vrij gemaakt voor de komende Halloween - en Kerst - verkopen . Na gedane arbeid de restanten pizza aangevuld met een salade genuttigd . In de namiddag zelf  nog even naar de kapper geweest en de dames gingen een paar boodschappen doen in de Walmart  en Dollarrama .Daar ontmoeten we haar zoon die nu met zijn vriendin in Gleichen woont . Ikzelf had even wat bier en wijn ingeslagen bij de Liquid Store . Daarna keren we huiswaarts en ruimen alles op . Die avond spareribs met gekookte diepvries groente en de restant salade gegeten , ook de Jamaicanen die later thuiskwamen konden nog een vorkje meepikken ,zodat de restjes mooi op waren . Nog even TV kijken en redelijk vroeg naar bed.

Zaterdag 28 september , na het ontbijt en de koffie eerst een Thriftstore bezocht , maar de prijzen die ze daar vragen zijn buiten proporties en dat voor een 2e hands winkel van het " Leger des Heils " .Voor Gloria een Snowman met welcome gekocht .Iepe is naar de kapper gegaan en wij zijn wezen winkelen bij de Walmart . Nog even wat aanvullingen gedaan bij de Dollarama en bij Canadian Tire trimmer - draad gehaald . Thuis eerst gegeten . Gloria voelde zich moe en dook het bed in . Er was braderie hier in de straat en meerdere landen konden zich hier prifileren , dus wij gingen even kijken . Bij de kraam van Nigeria een fotosessie gedaan .Trijntsje heeft nog 2 isolerende  koffiemokken gekocht bij de kraam van de lokale Natives . Ikzelf nam nog even een kijkje bij de vrijwillige brandweer ,hier is 40% beroeps en de rest vrijwilligers . Bij een foodtruck elk 2 mini loempia's gekocht , beetje pittig , maar wel in te nemen . Tijdens het eten was er een optreden van een Canadees koor in Semi    " Volendamse Klederdracht en op houten klompen " die enkele Engelstalige en Nederlandstalige versjes ten gehore brachten oa,   "  Hup Marjanneke stroop uit kanneke " ,  " Tulpen uit Amsterdam " en.    " Daar in het kleine cafė in de haven " Daarna naar huis terug en de laatste grasstrookjes getrimd en wat overhangende takken boven het voetpad naar de deur verwijderd . Trijntsje heeft wat Haloween versiering aangebracht bij het bordes . Diezelfde avond kwam Tyler nog thuis , had problemen met zijn vriendin en bleef bij Gloria slapen .

10 Reacties

  1. Johan en Lieske Salverda:
    30 september 2024
    Moai om sa mei jim mei te reizgjen. Jim meitsje fan alles mei.
  2. Koby:
    30 september 2024
    Prachtig verhaal
  3. Anneke de Vries:
    30 september 2024
    Ik libje wer hielendal mei. Buffalo en en Jenner binne wy mei ús reis nei Kanada ek west.
  4. Wytske vd Werff:
    30 september 2024
    Wat is it leuk om sa mei jimme mei te reisigjen, haf der fan genoten.
  5. T enhennie:
    30 september 2024
    weer veel gezien mooi verhaal
  6. Amanda Kuhnen:
    30 september 2024
    This is great! The translation only makes it more fun to read! 😆
  7. Jelly vander Meer-Visser:
    30 september 2024
    Mooie verhalen. Veel plezier met jullie reis.
  8. Thea en Durk:
    2 oktober 2024
    Prachtig verhaal, lijkt me eng met die “drugsmensen”, pas op hoor.🙋‍♀️🙋🏼‍♂️🐶😘
  9. D.e.J.o.n.g. Marijke:
    2 oktober 2024
    Oeps hast wol yn goeie stok yn de auto? Moaie tocht meitsje jimme.
  10. Kees en janke:
    2 oktober 2024
    Mooi verhaal!!