Het mysterie van Costa Rica

21 mei 2017 - Miami, Florida, Verenigde Staten

De garage staat aan de highway 41, die loopt van West naar Oost door Miami. Aan de overkant van de weg is het Tamiami kanaal, deze hebben ze aangelegd voor het leger, zo kunnen ze snel boten van oost naar west verplaatsen. We hebben een soort van homeless buurman Henry,hij woont in een klein busje uitgerust met high tech cameras en tv schermen.Van hieruit past hij op de garage en andere  gebouwen rondom het plein.Verder doet hij wat hand en span diensten of klust bij met het repareren van lekke banden. Hij krijgt van de overheid geen geld, maar er zijn genoeg mensen die wat op hem passen. Ook maakt hij de bussen schoon van Homeland Security,de Staat brengt hiermee de illegalen terug naar Mexico. Dat is hier vandaan bijna 3 dagen rijden. De monteur Raul probeert het probleem van onze camper op te lossen en na een proefrit lijkt het goed te gaan. Dus afrekenen en op naar de Key's. Het pakt echter iets anders uit:na nog geen 1 meter gereden te hebben spuit de olie eruit. We hebben nu een heel groot probleem. Er moeten weer onderdelen besteld worden.De  ANWB geeft geen gehoor want ons verblijf is langer dan 120 dagen, we vragen of ze willen checken of onze onderdelen goed zijn. Dat gebeurd, Ype besteld online.bij auto-onderdelen 24 uur service, volgens mij moesten dat dagen zijn. En daar zit je dan, voor de garage, veel verkeer, heet en je kunt geen kant op. We zitten aan de buitenkant van Miami.  Henry heeft 2 fietsen die we mogen gebruiken;al is fietsen hier levensgevaarlijk.  De automobilisten hebben maar 1 doel invoegen en rijden,dat er ook fietsers en voetgangers zijn dat waren ze vergeten. Maar om even uit te waaien wagen we het toch maar. Het is zelfs heet op de fiets, maar je wilt wat. We rijden zoveel mogelijk over de stoepen voor onze eigen veiligheid. Op deze manier verkennen we de omgeving. Begin mei maken we ons klaar voor vertrek naar San José,Costa Rica.  Dit houdt in de boel wassen, schoonmaken en koffers pakken. En overleggen hoe naar het vliegveld, Raul  is zo vriendelijk die gaat ons brengen. Op het vliegveld elektronisch inchecken,geen probleem en ook de douane ging vlotjes. Gevraagd waar we het visum in moesten leveren,bij de gate. We zoeken de gate op en gaan wat lezen en koffie drinken. Bij de gate hadden ze al in geen tijden dit soort papieren visums gehad.Ze worden uit onze paspoorten gehaald en nu maar hopen dat ze op de juiste bestemming komen. Instappen en naar onze stoelen, ik zit bij het raam om foto's te maken. We vliegen over de Key's vanuit de lucht is het maar een smalle strook, ook zien we de 7 mijls  brug. Prachtig.  Maar boven de Golf van Mexico is het helemaal bewolkt. Dus ik duik maar in mijn boek. En na 3 uur zijn we in Costa Rica,we zien wat bergen maar ook hier is het bewolkt. Zijn snel door de douane en zoeken onze taxi op Casa 69 staat op een bord.dat moet onze chauffeur zijn.Helaas deze taximan spreekt alleen Spaans,dus geen conversatie onderweg.  Het is druk en chaotisch op de weg. Afsnijden, toeteren en een arm uit het raam doen wonderen. Uiteindelijk bereiken we onze bestemming. Wat we gezien hebben is veel groen, golfplaten huisjes, fabrieken met stank overlast en veel zwerfvuil. Ype zegt;  een 3e wereld land. Onze kamer is nog niet klaar dus we moeten wachten, boven is een dak terras maar het begint te regenen, dan  maar even in de woonkamer lezen en internetten.  We hebben een mooie royale kamer met een Kingsize bed en tv, douche, toilet. En maar een stoel om op te zitten,later kregen we nog een stoel. Dat was een minpuntje. Ook hebben we een veranda maar ook hier geen gezellig zitje. Daarna op zoek naar een supermarkt, 1e aanschaf zijn paraplu's, water,yoghurt,muesli,bier, pinda's en een echt stukje kruidenkaas uit Friesland.We moeten nu betalen met Colonnes, deze hebben we niet maar de Visa werkt prima. De volgende dag plu's mee en op naar het centrum er is zo veel te zien. We komen eerst langs het Nationaal museum gevestigd in een oud Fort. Hier vlakbij zijn de local Art winkeltjes (souvenir allee) hier gaan we even rondkijken, maar kopen nog niets,eerst even rondkijken wat er zoal te koop is. Het is veel van hetzelfde,lederwaren, houten maskers,kralen,veren, sandalen, kleden en sieraden. We volgen de hoofdstraat,de stoep is een waar drama,vol gaten, verhogingen,losse stenen en als je wilt oversteken moet je over een greppel (open waterafvoer) heen springen. In de Chinese wijk is een Peruaans feest met muziek maar het begint flink te regenen en we keren we terug naar onze Casa. Maar goed ook want we krijgen er ook nog onweer bij. Bij het ontbijt de volgende dag maken we kennis met Nathan en Brenda,  die gaan naar de koffieplantage en wij gaan mee, Giovanni  van het hotel zal ons brengen maar weet de weg niet,dus er wordt al veel gelachen. Om 11.00 uur hebben we de Britt tour. Er wordt uitleg gegeven over het groeistadium van boon tot plant. De koffieplant is zo'n 20 jaar echt productief. Ook heeft de plant prachtige bloemen,maar deze bloeien nu niet.Tussen de planten stonden ook cocospalmen  ,cacaobomen,bananenbomen,trompetplanten en andere exoten. Tijdens de rondleiding konden we op veel plaatsen verschillende  koffiesoorten proeven. Als laatste  komen we in de koffiebranderij van mild roast tot dark roast. We sluiten deze excursie af met een warme lunch. Onweer en regen, het komt met bakken uit de lucht.Terug in het hotel nemen afscheid van Nathan en Brenda, deze vliegen vanavond nog terug naar Colorado. De volgende dag weer naar de Chinese wijk, hier wordt Ype zijn haar geknipt,ook een uitdaging,beetje aan de korte kant,maar het groeit wel weer. We belanden uiteindelijk bij een Chinees restaurant en genieten hier van een Chinees buffet. Zo rond 16.00 uur is de lucht weer zo zwart, na een paar meters komt de regen al neer en keren we terug naar de kamer en daar genieten we van radio 5. We krijgen kunde aan Rosemary en Claus-Dieter uit Zwitserland, die willen naar de vulkaan Irazu, we gaan met Giovanni nu weet hij wel de weg. We zien onderweg het arme gedeelte, maar ook landbouw, waar zowel tractors, koeien en handwerk wordt geleverd. De uien en de aardappelen staan er mooi voor. De weg naar de vulkaan is kronkelig en op de top is het mistig, jammer. Maar we hebben geluk, 5 minuten zonneschijn om een blik op de krater te werpen. Er was geen water te bekennen. Maar wel mooie foto's gemaakt. Ook planten hadden hier alweer een bestaan gevonden. In 1963 en 1965 was hier nog een uitbarsting.Op de terugweg brengen we in Cortago nog een bezoekje aan de basiliek die is helemaal van hout, knap stukje vakmanschap. Gezamenlijk koffie drinken met een Orelje (oor)qua smaak lijkt hij op onze suiker krakeling. Terug bij het hotel gaan we nog uit eten en drinken de mannen koffie op de Costariaanse manier, stoffen filter boven het kopje en zelf opschenken. Ook van hun nemen we afscheid ze vliegen die avond nog terug naar Europa. De volgende dagen vermaken we ons in de stad, shoppen, kijken en veel lopen. We willen nog 1 ding bezoeken en dat is het Goud museum. Ongelooflijk hoeveel oud goud ze nog hebben gevonden. Vroeger waren ze dus ook wel vindingrijk om hun tooien of kleding te versieren. Een waardevolle schat voor het land. Ook hier kwamen de ronde granieten bollen weer ter sprake. Er is al veel onderzoek naar gedaan maar ze weten het niet,alleen dat ze door mensenhanden vervaardigd zijn. Het lijkt op beton, maar het is gewoon steen, er is een periode geweest dat men dacht dat daar goud in verborgen zat,dus zijn er veel vernield,maar geen goud. Je kunt het vergelijken met het mysterie van Stonehenge en de beelden van Paaseiland. We kunnen terug zien op een mooie vakantie op Costa Rica. 15 mei vliegen we terug, we gaan vroeg weg,want zoals we weten het verkeer is een chaos. Dit komt ook doordat de brug van de hoofdweg al 3 jaar onder constructie is. Mooi op tijd en alles verloopt super soepel gelukkig.In het vliegtuig zitten we niet bij elkaar maar beide bij een raam. Zo nu en dan kunnen we iets vanuit het luchtruim zien. Terug in de States, elektronisch de vragenlijst invoeren en ons nieuw visum rolt eruit. De douane wenste ons een fijne reis toe. Met een taxi terug naar de garage, 22 dollar staat er op een bord. De man denkt ons uit te buiten. We zeggen dat we moeten afslaan maar doet dit niet want hij weet een snellere weg met als gevolg dat we een stuk om rijden. Maar uiteindelijk komen we bij de garage. We hebben nu Henry zijn hulp nodig, want op de meter staat 58 dollar. Ja mooi niet. Hij wil de politie erbij, dit hadden we misschien beter wel kunnen doen denk ik. Maar hij taait af met 40 dollar. De onderdelen zijn afgelopen vrijdag aangekomen,maar helaas een van de onderdelen het past niet. Teleurstelling. Het onderdeel was ook nog beschadigd, foto's gestuurd,maar een expert moet het eerst bekijken,daar hebben we geen tijd voor. Dus maken weer contact met de ANWB en leggen uit hoe en wat, nu doen ze niet moeilijk en zorgen dat het onderdeel zo spoedig mogelijk wordt verstuurd. Het is elke dag boven de 30 graden en vochtig. In de camper is het tropisch. We hopen zo dat we aan het eind van de week de weg weer op kunnen. En vervolgens onze reis Westwaarts.

Foto’s

8 Reacties

  1. Sietse Sijperda:
    21 mei 2017
    Hoi Ype en Trijntsje,

    Net terug van verjaardag mem. Erg gezellig. Huis Jolanda ouders verkocht en overgedragen. Boot is klaar en over ruim een week vertrek voor rondje Engeland. Mooi verhaal over Costa Rica. Succes, sterkte met reparatie camper.

    Liejs Jolanda en Sietse
  2. Francien:
    22 mei 2017
    wat weer een verhaal. Oplichters zijn dus overal. Nu maar hopen dat die garage-monteur hier anders mee omgaat. Is het wel een aangenomen klus voor hem of wacht jullie straks een rekening van idioot hoge bedragen. Hoop voor jullie dat de ellende snel wordt opgelost. Costa Rica daar heb ik nu een aardig beeld van. Heel divers is mijn conclusie. Tot het volgend bericht wacht ik in spanning af of alles goed komt met de camper. TOITOI.
  3. Tjeerd Koopmans:
    22 mei 2017
    moet houden is ype zo gegroeid of is de
    deur zo klein

    gr Tjeerd en Hennie
  4. Kees en janke:
    23 mei 2017
    Wat weer een prachtig verhaal.Weer even heel wat anders dan met de camper he?Hopen dat jullie nog een mooie tijd tegemoet gaan.
    En wat een prachtige foto's allemaal,Warme Groet vanuit Sardinie
  5. Ries & Henny:
    24 mei 2017
    Costa Rica is een ander land dan de VS denken wij. Jullie verhalen
    geven dat ook goed weer. Folklore, plaatselijke gewoontes en
    feesten etc. Bedankt weer voor jullie reisverslag en foto's.
    Jammer dat de panne van de camper een bron van zorg is in Miami.
    Goede reis door de VS als alles weer in orde is.
    Groetjes
    Henny & Ries
  6. Baukje Steffens:
    24 mei 2017
    Prachtig verhaal weer! Weten inmiddels dat jullie weer verder kunnen. Veel reis plezier verder en good luck! Grts.
  7. Wytske:
    31 mei 2017
    Mooi, dat jimme wer op paed binne. In soad moai waer yn de Smoky Mountains. Wy binne opwei nei Mt. Rushmore en Custer State Gr.
  8. Koba Dijkstra-Cuiper:
    30 juli 2017
    Wat weer een spannend verhaal